Sterke verhalen

Weekendje Zwitserland met RTL travel 13 Augustus

Verslag van Eddi´s, Benni´s en Nekki´s roadtrip to eternal fame

RTLtravel.jpgDe aflevering van RTL Travel Adrenaline van zondag 11 November bevat het item waar Renate Verbaan herself het streetlugen heeft uitgeprobeerd. Ik en Bart zijn naar zwitserland gereisd om daar samen met Beni Weber en het team van RTL travel de Grimsel passtraat te bomben. Het was all in all een zeer geslaagd weekend.

Vrijdag avond na een ritje van negen uur bij Benni in Winterthur aangekomen. We hebben ons kapot gelachen om southpark met duitse nasynchronisatie.

Zaterdag op weg naar de Grimsel al een aantal heftige zwitserse hills uitgeprobeerd die Beni ons liet zien. Een oudere heer die we bumperkleven met de streetluge krijgt bijna een hartaanval van woede, of is het jaloersheid?!

s´Middags pauzeren we bij een maat van Beni die woont in een kas.
Ja zo´n echte hollandse bloemenkas, zonder bloemen maar met een met een caravan erin! Verder staat er een stuk binnenbekleding van een boeing vliegtuig inclusief stoelen. Echt een vage gozer, een echte globetrotter schijnt. De hond van het merk Landsheer die Bart bijna opvreet weegt zeker 100 kg en stinkt. Mijn pa en ma hebben ook zo´n hond alleen dan het vrouwelijke en kleinere model.
Buiten staat een oude zwitserse tank die naar het schijnt nog loopt en waarmee hij elke eerste augustus (zwitserse feestdag) over een paar auto´s heen rijdt.

Hoogtepunt op zaterdag was wel de afdaling van Susten passtraat in vol verkeer.De afdaling is in totaal ongeveer 35 km lang, we hebben er ongeveer twintig van bereden.

sustenpass.jpg

Bij de eerste poging ging het al bijna mis. Al onze gear gereed gemaakt, Bart in Beni zijn VW bus achter ons, we pushen weg voor een hoop toeristen en dan staat er een politie auto naast de eerste haarspeldbocht! Na een noodstop te hebben gemaakt kunnen we ons gelukkig in de berm verstoppen en een kwartiertje later is de weg vrij.

Tijdens de run zitten we echter al na twee kilometer achter twee autos geplakt. We besluiten op een recht stuk in te halen. De rest van de weg was vrij en we waren stoked!!

Ik ken de afdaling van de tijd die ik in zwitserland gewoont heb maar echt: RAD!, dit is downhill luge! Haarspeldbochten, tunnels, bergen met sneeuwtoppen, en 100 kmh rechte stukken!

Trillend stappen we in Beni´s bus en rijden weer naar boven om mijn auto op te halen.

Weer dezelfde weg naar beneden tot in het dal waar het plaatsje Innertkirchen ligt.

In Innertkirchen beginnen twee passtraten, de Susten en de Grimsel. De grimsel is ons einddoel. Hier heb ik voor zondagmorgen om half zeven s´morgens afgesproken met Rob de producer van het RTL team. Renate weet van niets. Ik heb een motorpak voor haar geregeld bij oude bekende Buell-moto leder in Wattwil.

Mijn grote angst komt gelukkig niet uit en er ligt geen sneeuw op 2200 m! Volgens de zwitsers is dit echt het laatste weekend dat de passtraat normaler wijs open is! De Grimsel is vet, we rijden helemaal naar boven naar het stuwmeer, het uitzicht is ongelofelijk.

grimselstuwmeer.jpg

Na wat zoekwerk vinden we de wild campeer plek waar ik in 2000 voor de laatste keer was. Ik heb vanaf 1997 drie jaar in zwitserland gewoond en kwam regelmatig hier om te downhillen samen met Magun (toen hij net begon zijn beruchte speed trucks en longboards te bouwen). Ideaal naast de weg gelegen maar niet zichtbaar voor verkeer, super mooi tussen de steile bergwanden en met het geruis van een riviertje op de achtergrond. Bart maakt zich al zorgen om wilde beren. Gelukkig hebben we buiten wat alcoholische versnaperingen ook een kampvuur want al snel daalt de Temperatuur onder het nulpunt. Bij het vuur proberen we Beni ervan te overtuigen dat hij morgen gaat Lugen met miss holland. Hij denkt dat alles verzonnen is. Als ik een paar witte schoenen maat 39 van remrubber begin te voorzien begint hij het te geloven.

vuurtje.jpg

We kruipen in onze slaapzak met kleding aan en muts op. Waxine kaarsjes in de voortent zorgen voor wat meer warmte.

Opstaan om zes uur s´morgens in het donker en met minus temperaturen uit een tent valt niet mee.

We ontmoeten de mensen van RTL bij onze campsite. Renate hebben ze ergens naast de weg laten staan. We praten het allemaal even door hoe we het in beeld gaan brengen en dan verassen we Renate met streetluge.

renateenedgar.jpg

Na wat geoefend te hebben op een rustige plek maakt ze zelfs een korte afdaling op de openbare weg. De tijd is gewoon te kort om zomaar even te leren lugen met hoge snelheid dus we besluiten dat het onverantwoord is dat Renate helemaal boven start. Zelf ziet ze dit overigens helemaal niet zitten.

We vertrekken dan all the way naar de top!

Beni en ik maken ons gereed, er zal gefilmd worden uit een mini cabriolet met Renate en camera man op de achterbank. Ik geef aan dat Bart maar moet rijden omdat hij onze vaste get away driver is!

We beginnen de run, hij is snel, zeer snel, bijna vergeten hoe snel de grimsel is. Lange glooiende stukken waar je de trekkracht van de 11 tot 14 procent echt voelt. In de Tunnel van een halve kilometer haal ik Beni in en zie ik de koplampen van tegemoetkomende autos langs me heen suizen hopende dat niemand inhaald want ons zien ze niet!

Na de tunnel is het vol in de ankers voor een haarspeldbocht. De mini met Bart aan het stuur blijft ons voor maar gaat met piepende banden door de bochten.

Twaalf kilometer verder remmen we met rokende schoenen en wordt de camera nog een keer in ons gezicht gedrukt. Dat was het al met de footage!

Nu maar afwachten wat ze er van snijden.

Wij rijden die dag nog zeker tien runs op verschillende wegen. Gelukkig rijdt er niemand de afgrond of een boom in en zien we geen politie meer.

S´Avonds eten we pizza en chillen we weer op de bank met Beni en zij zeer vage medebewoners die nog steeds verdoofd south park kijken.

Maandag morgen vertrekken we richting Nederland en komen er na dertig kilometer achter dat mijn luge nog in Beni´s bus ligt! Een half uur later vetrekken we voor de tweede keer richting Nederland.

De kilometer teller stopt bij ongeveer 3200 km!

Dinsdag sta ik om vier(!!) uur op om de files voor te zijn om in Amsterdam bij de Hemcentrale verder te gaan met het reconditioneren van vier roesthopen.

Edgar

Een supergoed vehaal van Mathias Lang na zijn Amerika reisje!

Bin immer noch ganz gestoked. Die Strecke war der Knaller, gar nicht so schnell (42.1 mph) aber Kurvig ohne ende. Dreimal langezogene links in eine enge rechts, die je nach Windrichtung gebremst werden mußte oder nicht. Wenn der Wind die Strecke hinauf geweht hat, waren die anderen ungefähr so schnell wie ich, weil alle langsamer waren und dadurch nicht durch die Kurven driften mußten. Aber bei Rückenwind waren alle (außer ich) zu schnell und mußten viel driften und waren deshalb auch wesentlich langsamer. Ich konnte alles auf Grip und ohne zu bremsen durchfahren. Am Renntag hatten wir den stärksten Wind der ganzen Woche und er kam zum Glück von hinten.

Mit dem Buttboard war die Strecke die reinste Qual. 3,5km (glaube ich) den Nacken hochhalten war sehr anstrengend und deshalb habe ich auch nur einen Trainingsrun gemacht und mich dann am nächsten Tag in die Quali gestürzt.
Das Buttboardrennen war gleich morgends dran und jeder hat schon gejammert, weil zwei Läufe zu absolvieren waren (Halbfinale und Semifinale/Finale). Schlechter start, wie immer und dann hinter Riley runter, überholt, und zusammen mit John Fryer im Nacken gehabt. John schubst Riley mit dem Fuß an mir vorbei und überholt mich noch aus meinem Windschatten heraus. Vorletzte Kurve verliert John die Nerven und die Kontrolle über seinen Körper und kommt von der Strecke ab. Ich fahre save durch die letzte Kurve, weil Riley nicht einholbar und alle anderen im Quali 10 sekunden langsamer waren dem zweiten Platz entgegen.

Luge war dann abends, wobei ich gleich beim ersten Lauf voll verkackt habe. Start wieder ganz schlecht, Dean 10m vor mir. Vier Kurven später zieh ich an ihm vorbei, lenke zu spät in die Kurve ein, komme von der Strecke ab, tuschiere das Heu und fahre wieder auf die Strecke zurück. Das ganze natürlich vor einer langen und flachen geraden, für die man den maximalen Speed aus der Kurve mitnehmen muß. Ich komme also wieder auf die Strecke zurück, fahre in die Ideallinie von Dean rein, der kann nicht mehr ausweichen und gibt mir ohne es zu wollen einen fetten Schubser und ich fahre als erster durchs Ziel.
Dann Halbfinale. Dean wieder vorne, in der 5. Kurve ziehe ich an ihm vorbei und komme mit 50m vorsprung ins Ziel: Finale.
Start ganz ordentlich, komme als erster in die erste Kurve und fahre mein Ding und fühle mich allein auf der Strecke. Plötzlich überholt mich Mike McIntyre noch der 6. oder 7. Kurve und fährt mir immer vor der Nase rum. Lange gerade, dann gehts links in die letzte langgezogene und dann rechts in die letzte Haarnadel. Ich ganz innen und Mike viel zu weit außen, mach mich dran, innen durchzuziehen, aber Mike erledigt alles von sich aus, indem er einfach die Rennstrecke verläßt und ins Heu donnert während ich mit Vollgas durch die letzte Kurve dem Sieg entgegen rausche.

Alles in allem war es ein sehr fairer Event ohne großes getackle und abgedränge und ohne Verletzungen, mit Ausnahme bei den Damen, bei der sich eine an der Schulter verletzt hat.

Noch was:
Der Mann der Woche war für mich John Lewis. Der fährt schon seit Jahren Streetluge und hat nie etwas an seinem Luge geändert: Pegged mit Z-Roller und Chery Bombs waren sein Ding. Er war nicht der schnellste, hatte aber sichtlich Spaß an der Sache. Dann plötzlich bricht ihm beim Schutteln sein Luge vor der Vorderachse ab -> Pegs weg und er war total enttäuscht. Also schuttelt er wieder runter und bastelt einen Bumper an sein Luge und weil er jetzt auch noch Platz für eine zweite Vorderachse hatte, baute er die ach noch ran. Dann hat er mich um Rat gebeten, welche Rollen er nehmen soll und ist dann mit einer Mischung aus Pink BigZigs und Gumballs in den zweiten Qualilauf gegangen. Das erste mal in seinem Leben ist John Pegless und double trucks gefahren und dann gleich 10 Sekunden schneller gewesen. John hat nur noch gestrahlt und das Grinsen nicht mehr aus dem Gesicht bekommen.

Thanx Matze.

Een streetluge heeft geen mechanische remmen. De methode om te remmen is ook een van de bepalende factoren wat streetluge tot streetluge maakt. Remmen doe je door met je schoenzolen over het wegdek te slepen. Dit is op het eerste gezicht primitief maar is zeer effectief.
Luge en rijder zijn samen niet zo zwaar, dus als met je schoenzolen waarop een stuk autoband is gelijmd gaat remmen dan sta je super snel stil, de vonken en rookpluimen komen onder je schoenen vandaan.

Streetluge vindt plaats in de vorm van freeriding en racing.
Freeriding is voor veel rijders de ultieme vorm van luging, alleen de lol en de kick staan centraal. Veel freeriding vindt plaats op de openbare weg en is ook open voor ander verkeer.
Onnodig te vermelden dat dit ten eerste niet is toegestaan.
Vaak wordt een rustige weg opgezocht op een vroege zondagmorgen.

Gelukkig is de sport de afgelopen jaren wat gegroeid en vinden er steeds meer georganiseerde freerides plaats. Een weg wordt dan voor een of meerdere dagen voor ander verkeer afgesloten en wat beveiligd met strobalen. Een bus brengt de boarders weer naar boven.
Racen is een heel ander verhaal. Streetluge races vinden plaats op afgesloten wegen van zo´n twee tot vijf kilometer lang. De kant van de weg is voorzien van strobalen, vangnetten en kussens op de risico plaatsen.
Een goed parcours vormt een technische uitdaging voor de rijders; snelheidsstukken worden afgewisseld door vloeiende snelle bochten, haarspeldbochten en shikanen.
Races bestaan uit de directe competitie tussen 4 rijders die op een lijn starten.
Een race is kort en snel. Taktiek, goede lijnen, techniek, slipstream, lef en geluk maken de winnaar.
Materiaal keuze is een andere belangrijke factor; de bouw van het chassis, wielgrootte en hardheid, soort kogellagers etc.
Spectakulaire valpartijen met over het algemeen een goede afloop komen regelmatig voor.

Freeride of race, bij downhill-evenementen waar streetluge slechts een discipline is van diverse downhill gravity sporten, gaat het om het familaire gevoel tussen de rijders.
Het belangrijkste is dat je met alle rijders en toeschouwers een hoop lol kunt beleven op en om het parcours. Steralures zijn net zo vreemd als hoge prijsgelden, het gaat vooral om respect en levensfilosofie.